Ὁ ἀνήρ ὁ τῆς Κυθήρης,
Παρὰ Λημνίαις καμίνoις,
Τὰ βέλη τὰ τῶν Ἐρώτων
Ἐποίει, λαβὼν σίδηρον.
Ἄχιδας δ᾽ ἔλαπτε Κύπρις,
Μέλι τὸ γλυκὺ λαβοῦσα,
Ὁ δ᾽ Ἔρως χολὴν ἔμιγνεν.
Ὁ δ᾽ Ἄρης ποτ᾽ ἐξ αὐτῆς,
Στιβαρὸν δόρυ κραδαίνων,
Βέλος ἠυτελίζ᾽ Ἔρωτος.
Ὁ δ᾽ Ἔρως, Τόδ᾽ ἐστίν, εἶπεν,
Βαρὺ, πειράσας, νοήσεις.
Ἔλαβεν βέλεμνον Ἄρης·
Ὑπεμειδίασε Κύπρις.
Ὁ δ᾽ Ἄρης ἀναστενάξας,
Βαρὺ, φησίν, ἆρον αὐτό.
Ὁ δ᾽ Ἔρως, Ἔχ᾽ αὐτό, φησίν.