Μακαρίζομέν σε, τέττιξ,
Ὅτι δενδρέων ἐπ᾽ ἄκρων,
Ὀλίγην δρόσον πεπωκώς,
Βασιλεὺς ὅπως, ἀείδεις·
Σὰ γάρ ἐστι κεῖνα πάντα,
Ὅποσα βλέπεις ἐν ἀγροῖς,
Χῶπόσα φέρουσιν ὧραι.
Σὺ γὰρ εἶ φίλος γεωργῶν,
Ἀπὸ μηδενὸς τι βλάπτων.
Σὺ δὲ τίμιος βροτοῖσι,
Θέρεος γλυκὺς προφήτης.
Φιλέουσι μὲν σε Μοῦσαι,
Φιλεῖ δὲ Φοῖβος αὐτός,
Λιγυρὴν δ᾽ ἔδωκεν οἴμην·
Τὸ δὲ γῆρας οὐ σε τείρει.
Σοφὲ, γηγενής, φίλυμνε,
Ἀπαθής, ἄναυμε, ἀσάρκε,
Σχεδὸν εἶ θεοῖς ὅμοιος.