Kalliope
→
Autres poètes
→
Sappho
→
Premiers vers
Sappho
(v. 630–v. 570 av. J.-C.)
Œuvres
Titres des poèmes
Premiers vers
Références
Biographie
Søg
Tous les poèmes de Sappho sur Kalliope, classés par ordre alphabétique du premier vers. La liste peut servir à trouver un poème lorsque le titre est inconnu.
A
A. Παρθενία, παρθενία, ποῖ με λίποισ’ ἀποίχῃ
Α
Α·
ἀερίων ἐπέων ἄρχομαι ἀλλ᾽ ὀνάτων
Αἴθ’ ἔγω, χρυσοστέφαν’ Ἀφρόδιτα
Ἀλλά τις οὐκ ἔμμι παλιγκότων
Ἀλλ’ ἔων φίλος ἄμμιν [ἄλλο]
Ἀμφὶ δὲ ψῦχρον κελάδει δι’ ὔσδων
Ἄστερες μὲν ἀμφὶ κάλαν σελάνναν
Ἀστέρων πάντων ὁ κάλιστος
Ἄτθι, σοὶ δ’ ἔμεθεν μεν ἀπήχθετο
Β
Βροδοπάχεες ἄγναι Χάριτες, δεῦτε Δίος κόραι
Γ
Γλύκεια μᾶτερ, οὔτοι δύναμαι κρέκην τὸν ἴστον
Δ
Δέδυκε μὲν ἀ σελάννα
Ε
Ἐγὼ δὲ φίλημ’ ἀβροσύναν, καὶ μοι τὸ λάμπρον
Ἔλθε Κύπρι
Ἔρος δαὖτέ μ’ ὀ λυσιμελης δόνει
Ἔστι μοι κάλα πάϊς, χρυσίοισιν ἀνθέμοισιν
Ϝ
Ϝέσπερε, πάντα φέρων, ὄσα φαίνολις ἐσκέδασ’ αὔως
Η
Ἦλθες, κά‹λ᾽› ἐπόησας, ἔγω δέ σ᾽ ἐμαιόμαν
Ηράμαν μὲν εγω σέθεν, Ἄτθι, πάλαι πότα
Ἦρος ἄγγελος ἰμερόφωνος ἀήδων
Θ
Θυρώρῳ πόδες ἐπτορόγυιοι
Ι
Ἴψοι δὴ τὸ μέλαθρον
Κ
Κατθάνοισα δὲ κείσεαι πότα, κωὐ μναμοσύνα σέθεν
Κατθνάσκει, Κυθέρη’, ἄβρος Ἄδωνις, τί κε θεῖμεν·
κεττόμακτρα δὲ †Καγγόνων
Κῆ δ’ ἀμβροσίας μὲν κράτηρ ἐκέκρατο
Κρῆσσαί νύ ποτ’ ὦδ’ ἐμμελέως πόδεσσιν
Κύπρι καὶ] Νηρήιδες, ἀβλάβη[ν μοι
Κύ]πρι, κα[ί σ]ε πι[κροτάτ]αν ἐπεύ[ροι]
Κύπρο[ – ^ ^ – ^ ^ – ^ ^ – ^ ]ας
Μ
Μελλίχιος δ’ ἐπ’ ἰμέρτῳ κέχυται προσώπῳ
Μήτ’ ἔμοι μέλι μήτε μέλισσα
Ο
Ὀ δ’ Ἄρευς φαῖσί κεν Ἄφαιστον ἄγην βίᾳ
Οἴαν τὰν ὐάκινθον ἐν οὔρεσι ποίμενες ἄνδρες
Ο]ἰ μὲν ἰππήων στρότον οἰ δὲ πέσδων
Οἶον τὸ γλυκύμαλον ἐρεύθεται ἄκρῳ ἐπ’ ὔσδῳ
Ὄλβιε γάμβρε, σοὶ μὲν δὴ γάμος, ὠς ἄραο
Ὀ μὲν γὰρ κάλος, ὄσσον ἴδην, πέλεται [ἄγαθος]
Ὄττινας γὰρ
Οὐ γὰρ θέμις ἐν μουσοπόλων οἰκίᾳ θρήνον εἶναι· οὐκ ἄμμι πρέπει τάδε
Π
πε[
Πέρροχος, ὠς ὄτ’ ἄοιδος ὀ Λέσβιος ἀλλοδάποισιν
Ποικιλόθρον’, ἀθάνατ’ Ἀφρόδιτα
Σ
Σκιδναμένας ἐν στήθεσιν ὄργας
Σμίκρα μοι πάϊς ἔμμεν ἐφαίνεο κἄχαρις
Σὺ δὲ στεφάνοις, ὦ Δίκα, περθέσθ’ ἐράταις φόβαισιν
Τ
τεθνάκην δ᾽ ἀδόλως θέλω
Τιμάδος ἅδε κόνις, τὰν δὴ πρὸ γάμοιο θανοῦσαν
Τίς δ’ ἀγροιῶτίς τοι θέλγει νόον
Τίῳ σ’, ὦ φίλε γάμβρε, κάλως ἐϊκάσδω
Τῷ γριπεῖ Πελάγωνι πατὴρ ἐπέθηκε Μενίσκος
Φ
Φαίνεταί μοι κήνος ἴσος θέοισιν
Ψ
Ψαύην δ’ οὐ δοκίμοιμ’ ὀράνω δύσι πάχεσιν
Ω
ὦ κάλα, ὦ χαρίεσσα κόρα
Ὠ πλοῦτος ἄνευ σεῦ γ’ ἀρέτα ’στ’ οὐκ ἀσίνης πάροικος
ὠς πε[δε]ζώομεν· β[εβάω]ς ἔχεν
Ὦ τὸν Ἄδωνιν