Øxen sagde til en Skov:
„Ven! jeg har et Skaft behov,
giv mig blot en lille Green,
og til Gjengjeld skal du miste
alle dine tørre Kviste.”
Skoven svared’: „Tag dig een!”
Men, hvad skeede? Øxen slog
først de tørre, saa de grønne,
og for seent af Skaden klog
hørte Skoven sine skjønne
Ege under Øxen stønne.
Arme Lund! som mangengang
gav os Skygge, gav os Sang,
see, nu staaer du svag og bar,
og din egen Godhed var
Midlet til din Undergang,