69. ΕΙΣ ΤΟ ΕΑΡΦέρ᾽ αἶρέ με πορφυρέηἘντελλων, χρυσοκόμηςἜρως, ἐν νεφέλῃ,Ποικίλοις λαμβάνων πτερύγεσσι·(Σὰ γὰρ φίλτατ᾽ ἐμὸν ἦτορ)Συμπαίζειν προκαλεῖται·Ἤδ᾽ ἔστιν γὰρ ἀπ᾽ εὐκτίτουΛέσβου, τὴν μὲν ἐμὴν κόμην,Λευκὴ γὰρ, καταμεμφέεται·Πρὸς δ᾽ ἄλλον τινὰ χάσκει.