Din Lyst skal brydes af Suk og Strid,
din Ro af den bæse Raaben;
udrust dig, imens det end er Tid,
med Tankens skinnende Vaaben;
men sender Skæbnen en Tid saa blid,
bold Lugen til Hjertet aaben.
Bevar den Tid i dit Mindes Fang,
bevar den i alle Dage,
saa bliver din Foraarstid saa lang,
din Sommer saa stærk at smage;
saa bliver din Høst en Takkesang
og ikke en høstlig Klage.
Tag Striden op med den falske Røst
og med det forgyldte Øde,
bekend din Glæde ved Livets Lyst,
imens du samler din Føde,
saa kan du bøje dit Hoved trøst,
naar Vinteren gaar dig i Møde.