Een waar’ Berigtvan en ohlen Holsteener, de dat eerste Maal sin Näsein Coppenhagen gesteeken hett.Mit grooter Angst und Herzens-Slaa’nKem ick Hüt’ in de Stadt gegaa’en,Ick seeg’ den Borger in’t GewehrRecht patrulleeren hin und her,Ick seeg’ de Landsenerers riden,Ick denkt’: wat hett dat to bedüden?De Politie ahn’n rooden Nak,Ahn’n den drekanten Hoot — dog Stak;De löpen up und dahl de Straten,Har’n oft en Keerl und Jung’ to faten,Ick seeg’ vehl Finstern wer’n entwey,Kort All war mig in Hurlumhey!Ick froog — mank Minschen — een Matros:„Wat Fränd, is hier de Düwel lös?“„Nee!“ segt he; „Herr! De Lüd sind dull!Hans Hagel, de is dwatsch und full;Mann will em nu to Ader laten,Drum sind hier Borger und SoldatenMit erem Sabel, Bajonett,Bett sick datt Feber hett gesett.“ —Iß’t son’n dum Tüg’ — is dat man soo!Ward’ hier gewiß bald weeder Roo.Harr’en mann de Lüd wat recht’s to dohn,Und für er Arbeid goden Lohn,Wöll’n se nah ohlen Wiis mann leven:Dan ward dat kehn Spectakel geven!Wendt.