Ocyus ô juvenes correptus in aëra tollar,
Dulce mihi, nupta, est post tua fata mori.
Aspicio crepitus & tecta rubentia flammis,
Pollicitusq; diu pacta revelat amor.
En tua non dubiis completur pactio votis,
Qvum vitæ mihi sis, interitusq; comes.
Unus erit finis, unus post fœdera nexus;
Nec passim poterit prima perire Venus.
Felix qui tanto merui consorte juvari,
Nec male tartareos solus adire deos.
Ergo premant medias subjecta tenacula fauces,
Nil nisi quod libeat, pœna suprema feret;
Qvum restaurandæ Veneris spes certa supersit,
Et mors delicias mox habitura suas,
Axis uterq; juvat, gemino celebrabitur orbe,
Una animi requies, par in amore fides.