Was du im taͤglichen Hinleben leicht vergiſſeſt,
Wo nicht vergiſſeſt, doch nach Wuͤrden nicht ermiſſeſt,
Das Gluͤck der Haͤuslichkeit, der Deinen Lieb’ und Treue;
Geh auf die Reiſe nur, ſo fuͤhleſt du’s aufs neue:
Wenn dir vom Hauſe kommt ein Brief und Kunde giebt,
Daß alles iſt geſund, und dich ins Ferne liebt;
Ein ſolcher Gruß, wieviel des Großen du und Schoͤnen
Magſt draußen ſehn, wird erſt mit innrer Luſt es kroͤnen.
