Göndol oc Scögol
sendi Gauta týr
at kiósa of konunga,
hverr Ýngva ættar
scylldi med Ódni fara,
í Valhöll at vera.
Bródor fundo þar Biarnar
or brynio fara,
konung hinn kostsama
kominn und gunnfána;
drupdo dólgar,
enn darrar hristiz,
upp var þá
hilldr of hafin.
Het á Hólmrygi,
sá er her kallar,
Jarla einbani,
fór til orrosto.
Gott hafði hinn giöfli
gengi Nordmanna,
æigir Ey-dana,
stód und ár hiálmi.
Hraudz or hervádom,
hratt á völl brynio,
vísi verdungar,
ádr til vígs tæki.
Lék vid liódmögo,
scylldi land veria,
gramr hinn gladværi
stód und gull-hialmi.
Sva beit þá sverd
or Siklings hendi
vadir vafadar
sem í vatn brygdi.
Brökodo broddar,
brotnodo scildir,
glumrudo glym-ríngar
í gotna hausom.
Tröddoz törgor
fyrir týs oc bauga
hiallta hardfótom
hausar Nordmanna.
Róma vard í eyo,
rudo konungar
scírar scialldborgir
í scatna blódi.
Brunno ben-elldar
í blódgom undom;
luto langbardar
at lýda fiörvi.
Svarradi sár gýmir
á sverdanesi;
fell flód fleina
í fiöro Stordar.
Blendoz vid rodnar
und randar himni,
Scöglar vedr léko
vid scýs um bauga,
umdo odd-lár
í Odins vedri;
hneig mart manna
fyrir mækis straumi.
Sáto þá döglingar
med sverd um togin,
med scarda sciöldo
oc scotnar brynior,
vara sá herr í hugom
er átti til Val-hallar vega.
Gondol þat mælti,
studdiz geir scapti:
vex nú gengi goda,
er Hákoni hafa
med her mikinn
heim bönd of bodit.
Vísir þat heyrdi
hvat valkyrior mælto
mærar af mars baki:
hyggiliga leto,
oc hiálmadar sáto
oc höfdoz hlífar fyrir.
Hví þú sva gunni (qvad Hákon)
sciptir Geirscögol,
værom þó verdir gagns fra godom;
Ver því völldom (qvad Scögol)
er þú velli hellz,
enn þínir fiandr flugo.
Rída vid nu sculom,
(qvad hin ríka Scögol)
græna heima góda,
Ódni at segia
at nú mun allvalldr koma
oc hann siálfan at siá.
Hermódr oc Bragi
(qvad hropta týr)
gángit í gögn grami;
þvíat konungr ferr,
sá er kappi þyckir,
til hallar hinnig.
Ræsir þat mælti,
var frá rómo kominn,
stód allr í dræra drifinn:
illúdigr miöc
þickir ofs Ódinn vera
siám ver hans of hugi.
Einheria grid
skallt þú allra hafa,
þigg þú at Ásom öl;
Jarla bægi,
þú átt inni her
átta brædor, qvad Bragi.
Gerdar várar
(qvad hinn gódi konungr)
viliom ver siálfir hafa:
hiálm oc brynio
skal hirda vel;
gott er til geirs at taka.
Þá þat kyndiz
hve sá konungr hafdi
vel of þyrmt veom,
er Hákon bádo
heilan koma
rád öll oc regin.
Gódo dægri verdr
sá gramr of borinn,
er ser getr slíkan sefa;
hans alldar
æ mun vera
at gódo getit.
Man ó-bundinn
á ýta siót
fenris úlfr of fara,
ádr jafn gódr
á auda tröd
konung madr komi.
Deyr fe,
deya frændor,
eydiz land oc lád:
siti Hákon
med heidin god:
mörg er þiód of þiád.