Πῶλε Θρῄκη, τί δή με,
Λοξὸν ὄμμασι βλέπουσα,
Νηλεῶς φεύγεις, δοκεῖς δὲ
Μ᾽ οὐδὲν εἰδέναι σοφὸν γε;
Ἴσθι τοι, καλῶς μὲν ἂν τοι
Τὸν χαλινὸν ἐμβάλοιμι,
Ἡνίας δ᾽ ἔχων στρέφοιμι
Ἀμφὶ τέρματα δρόμοιο.
Νῦν δὲ λειμῶνάς τε βόσκῃ,
Κούφᾳ τε σκιρτῶσα παίζεις·
Δεξιὸν γὰρ ἱπποτείην
Οὐκ ἔχεις ἐπεμβατεύειν.