21. ΕΙΣ ἙΑΥΤΟΝΔότε μοι, δότε, ὦ γυναῖκες,Βρομίου πιεῖν ἀμυστί·Ὑπὸ καύματος γὰρ ἤδηΠροποθεὶς ἀναστενάζω.Δότε δ᾽ ἀνθέων ἐκείνων,Στεφάνους οἷς πυκάζω,Τὰ μέτωπά μου πυκάζω·Τὸ δὲ καῦμα τῶν Ἐρώτων,Κραδίη, τίνι σκεπάσω;