Mihi est propositum
In taberna mori;
Vinum sit appositum
Morientis ori,
Ut dicant, cum venerint
Angelorum chori,
Deus sit propitius
Huic potatori.
Poculis accenditur
Animi lucerna,
Cor, imbutum nectare,
Volat ad superna.
Mihi sapit dulcius
Vinum in taberna,
Quam quod aqua miscuit
Praesulis pincerna.
Suum cuique proprium
Dat natura munus;
Ego nunquam potui
Scribere jejunus;
Me jejunum vincere
Possit puer unus;
Sitim et jejunium
Odi tamquam funus.
Tales versus facio,
Quale vinum bibo,
Neque possum scribere,
Nisi sumto cibo.
Nihil valet penitus,
Quod jejunus scribo;
Nasonem post calices
Carmine praeibo.
Mihi numquam spiritus
Prophetiae datur,
Non nisi cum fuerit
Venter bene satur.
Cum in arce cerebri
Bacchus dominatur,
In me Phoebus irruit,
Ac miranda fatur.